( 1 ) اسحاق روايت كرده است ، او در بخش عسكر مهدى بغداد كنار آبشار آسياى عبد الملك منزل داشته است و به سال يكصد و نود و چهار به روزگار خلافت امين درگذشته است و به هنگام مرگ به هشتاد سالگى رسيده بود . ابو زكرياء سيلحينى « 1 » نامش يحيى و نام پدرش اسحاق و از قبيلهء بجيله است و گفته‌اند از نژادگان ايشان بوده است ، او محدثى مورد اعتماد است كه از يحيى بن ايوب و ابن لهيعه و جز آن دو روايت كرده است ، او حافظ احاديث خود بوده و مردم از گفته او نوشته‌اند ، او در بغداد در محلهء دار الرقيق ساكن بوده و همانجا به سال دويست و ده و روزگار خلافت مأمون درگذشته است . سعيد بن سليمان واسطى كنيه‌اش ابو عثمان و معروف به سعدويه و محدثى مورد اعتماد و پرحديث بوده است ، از سليمان بن مغيره و مبارك بن فضاله و ليث بن سعد و ابو معشر و جز ايشان روايت كرده است ، او ساكن بغداد شده و در آن شهر به بازرگانى پرداخته است ، خانه‌اش در محله كرخ نزديك دروازه كاغذ فروشان بوده است ، سعيد در بغداد به شامگاه سه شنبه چهارم ذى حجه سال دويست و بيست و پنج درگذشته است . برادرزاده‌اش على بن حنين بازرگان بر او نماز گزارده است . ابو نصر تمّار نامش عبد الملك و نام پدرش عبد العزيز و از آزادشدگان خراسان و از مردم شهر نسا بوده است ، گفته‌اند او شش ماه پس از كشته شدن ابو مسلم داعى بزرگ زاده شده است ، او در

--> ( 1 ) شهركى نزديك حله و گفته‌اند ميان كوفه و قادسيه است . به معجم البلدان ، ج 5 ، ص 199 چاپ مصر ، 1906 ميلادى مراجعه فرماييد .